Άνθρωπε Συνένοχε ξύπνα! Βουλιάζουμε!

Τους τελευταίους μήνες παρακολουθώ με ιδιαίτερη προσοχή τις εξελίξεις στην οικονομία και ειδικά τις τελευταίες μέρες που οι αποφάσεις ανακοινώνονται κατά ριπάς και τα πρόστιμα πέφτουν βροχιδόν. Την ίδια στιγμή τα σκάνδαλα, η κατάρευση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, οι επώδυνες αλλαγές στο ασφαλιστικό και οι ανακατατάξεις σε όλο τον δημόσιο τομέα, ειδικά δε στη τοπική αυτοδιοίκηση ξεχειλίζουν τα δελτία ειδήσεων και τις ειδησεογραφικές ιστοσελίδες με αναφορές, ρεπορτάζ, αποκαλύψεις κ.α. Ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις στη σύγχρονη ιστορία μας και είναι η πρώτη φορά που μία κυβέρνηση τολμά τόσο πολλά όσο καμία άλλη στο παρελθόν. Πρόκειται για μια συστηματική αντιλαϊκή πολιτική που μόνο ένα γνήσιο σκληροπυρηνικό δεξιό κόμμα θα μπορούσε να εφαρμόσει. Δε σχολιάζω καθόλου το πόσο σοσιαλιστικό είναι το Πα.Σο.Κ. Ούτε θα μπω στη διαδικασία να αναζητήσω την αριστερά που θα έπρεπε να έχει αυτή η χώρα αντί των γραφικών έως γελοίων συνασπισμών γκρουπούσκουλων, σταλινιστών και λοιπών τραγικών ιδεολόγων που την κατακλύζουν.

Το πρόβλημα δεν είναι ξένο, δεν είναι μακρινό. Την κατάντια της χώρας την χρεώνουμε συνέχεια στους πολιτικούς, στα κόμματα, στο ίδιο το κράτος. Αν όλα αυτά που γίνονται σήμερα τολμούσε να τα κάνει κάποιος τη δεκαετία του 1990, θα είχαν εξαφανιστεί τα πεζοδρόμια, η βουλή, η πλατεία συντάγματος, ίσως και η αμερικανική πρεσβεία. Τι είναι αυτό που κάνει όλους τους Έλληνες να κάθονται κότες απέναντι στις φοροεπιδρομές και την διάλυση του κοινωνικού κράτους; Είναι η συνενοχή μας; Είναι ο πατριωτισμός για τη σωτηρία της χώρας; Είναι η συντηριτικοποίηση που υπέστη ο μέσος έλληνας χάριν της ιμιτασιόν αστικοποίησής του; Μην αναρωτιέστε πατριώτες μου. Είναι όλα και πολλά ακόμη. Είμαστε εμείς οι άθλιοι που αισθανόμαστε να έχουμε λερωμένη τη φωλιά μας γιατί πολύ απλά εμείς ποτίσαμε για τρεις και πλέον δεκαετίες το σάπιο δέντρο της μεταπολίτευσης. Γι αυτό τώρα στεκόμαστε ασάλευτοι στο ξεβράκωμα που υφιστάμεθα και μοιάζουμε με σενάριο ταινίας κουλτουριάρικης, αργής και σιωπηλής που και ο Αγγελόπουλος θα ζήλευε, αν όχι μόνο οι σκηνοθέτες της ποιοτικής πορνογραφίας.

Σήμερα, στο τέλος της μεταπολίτευσης, τη χρονιά ορόσημο, όπως ετέθη από αρκετούς στον τύπο, ένας βουλευτής της Δεξιάς, ο κος Καμένος ομολογεί ότι από το 1986 μέχρι τώρα οι έλληνες υπουργοί υπέγραψαν συνολικά περίπου € 200.000.000.000 σε δαπάνες για προμήθειες και έργα. Αυτή είναι η μία αλήθεια. Πάμε να δούμε και την άλλη αλήθεια. Αυτούς τους υπουργούς και τους βουλευτές του εκλέξαμε εμείς με συντριπτικές πλειοψηφίες και εμείς τους δώσαμε την ελευθερία να καταληστεύσουν τη χώρα αφού με μεγάλη μας χαρά και τιμή επιτρέψαμε να εξαγοράσουν τη συνείδησή μας με λογικές μέσου, ρουσφετιού, βολέματος. Εμείς εδώ και δεκαετίες φοροδιαφεύγουμε και εισφοροδιαφεύγουμε καταληστεύοντας το κράτος όπως και εκείνοι. Είμαστε οι μικρές απομιμήσεις τους. Είμαστε οι καθρέφτες τους και αυτοί οι καθρέφτες μας. Με εγωισμό λειτουργούμε στους χώρους δουλειάς, με αντιεπαγγελματισμό φερόμαστε στις επιχειρήσεις μας, με αδιαφορία αντιμετωπίζουμε το περιβάλλον, με εγκληματικό τρόπο μετατρέψαμε τις επιδοτήσεις σε αρπαχτές και αφήσαμε τη χώρα να μην παράγει τίποτα. Εδώ και δεκαετίες ότι λεφτά έβρεχε ο ουρανός τα κάναμε ακριβή ζωή, ακριβά αυτοκίνητα και ακριβά ψώνια. Ξεχάσαμε το ρόλο της δημιουργίας και της συνεργασίας και αρκεστήκαμε στον ατομισμό μας, αδιαφορώντας για όλους τους άλλους. Κι εκεί που πήγαμε να αποκοιμηθούμε, να κάνουμε λίγη σιέστα, μας έπιασε το Δ.Ν.Τ στον ύπνο! Είμαστε δεν είμαστε, αυτοί είμαστε και αυτή είναι η Ελλάδα, όπως είχε πει ο Σημίτης και του βγήκε σαν φάντης μπαστούνι ο Μαντέλης για να τον επιβεβαιώσει! Τώρα λοιπόν που η συνενοχή ξεκινάει από το τότε γραφείο του πρωθυπουργού και φτάνει μέχρι τις εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια Ελλήνων δεν υπάρχει κανείς να μιλάει για ελπίδες. Τέλειωσε η Ελλάδα όπως την ξέραμε.

Αλλά τα πράγματα δεν είναι μόνο τοπικά. Το ίδιο παραμύθι ζούνε με τη σειρά τους και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ειδικά αυτές του νότου. Δε θέλω να επεκταθώ αλλά το πρόβλημα δεν είναι μόνο εθνικό. Οι πολίτες κάθε χώρας, εμείς, εγκαταλείψαμε την πολιτική μας οντότητα και αναθέσαμε στους απανταχού λύκους να φυλάνε τα πρόβατα. Λύκοι οι πολιτικοί, λύκοι οι τραπεζίτες – φίλοι τους, λύκοι και οι μεγάλες πολυεθνικές των καπιταλιστών που τα καταφέρνουν μια χαρά να ληστεύουν το δημόσιο χρήμα αλλά και τις τσέπες μας. Σας παραπέμπω στα δελτία ειδήσεων που ανέφεραν τις τεράστιες διαφορές στις τιμές των ίδιων προϊόντων σε Ελλάδα, Βέλγιο, Μ.Βρετανία. Σας παραπέμπω ακόμη στη Ζήμενς που τα κατάφερε μια χαρά τόσα χρόνια στην Ελλάδα και φανταστείτε σε πόσες ακόμη χώρες.

Τι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα; Το ζήτημα είναι αν μπορούμε να αλλάξουμε νοοτροπία, αν μπορούμε να χτίσουμε από την αρχή την κοινωνία που θέλουμε, αν μπορούμε να φτιάξουμε μια νέα οικονομία που θα δουλεύει πιο σωστά. Δε γίνεται να καθόμαστε θεατές σε ότι γίνεται. Δεν πάει άλλο με τους πολίτες του καναπέ. Η σιωπή θα μας οδηγήσει στην καταστροφή και στην εξαθλίωση. Θα τα χάσουμε όλα πατριώτες!
Τελικά ναι, αλλάζουμε ή βουλιάζουμε; Ωραίο και εύστοχο το δίλημμα. Αλλά θα αφήσουμε τον Παπανδρέου και την Τρόικα, τα κόμματα, τα συνδικάτα, τους δημάρχους και τους κολλητούς τους να μας αλλάξουν κατά το δοκούν; Η άρνηση, το θυμωμένο γύρισμα της πλάτης, η αυτοαπομόνωση του κάθε πολίτη δεν οδηγεί πουθενά. Η μόνη μας επιλογή είναι να πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας. Να πάρουμε την πόλη στα χέρια μας. Να πάρουμε το χωριό στα χέρια μας. Να πάρουμε το δήμο στα χέρια μας. Να συμμετέχουμε, να ελέγχουμε, να δουλεύουμε συλλογικά. Να γυρίσουμε την πλάτη στους ηγεμόνες πολιτικούς και τους μαυρογιαλούρους τους όπου γης. Η ελπίδα είμαστε μόνο εμείς. Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι έχουμε ανάγκη εμάς και όχι αυτούς. Μαζικά, ενωτικά και μαχητικά. Με αγώνα και επιμονή μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα.
Δεν έχουμε την πολυτέλεια να κρυφτούμε πίσω από φτηνές δικαιολογίες. Όποιοι έχουμε αντιρρήσεις και διαφωνίες ας έρθουμε μέσα στις συλλογικότητες να τις εκφράσουμε, να κάνουμε ζυμώσεις, να ταιριάξουμε τα χνώτα μας, να προστατέψουμε τον αγώνα και να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να παίζει για εμάς χωρίς εμάς. Δεν υπάρχει χρόνος. Ας ξυπνήσουμε. Η οργή, η αγανάκτηση, η απογοήτευση, ας γίνει συμμετοχή και δράση. Κάθε στιγμή που περνάει χάνουμε την ίδια μας τη ζωή και τη ζωή των παιδιών μας. Ας πειθαρχήσουμε στο ωραίο, το καλό και το δίκαιο. Ο σωστός δρόμος είναι ένας. Ας ξυπνήσουμε και ας τον ακολουθήσουμε. Ας πάρουμε την πρωτοβουλία.

Υ.Γ. 1
Όταν τελείωσα το άρθρο, διάβασα τις αποφάσεις του Υπουργείου Οικονομικών για τη επιβολή φορολογίας στο εισόδημα όλων των επιτηδευμάτων, ειδικά δε για τα έως 7 τουριστικά καταλύματα που αφορούν πολλούς συμπατριώτες μας. Την ίδια μέρα μου τηλεφώνησαν δύο συνεργάτες που ενοικιάζουν δωμάτια για να μου ζητήσουν να βγάλω τις τιμές κρατήσεων που ανέφεραν στις διαφημιστικές καταχωρήσεις τους. Σε όλο τον κόσμο, οι ξενοδόχοι δίνουν τιμές δωματίων μέσω διαδικτύου και περιοδικού τύπου. Δυστυχώς το να λειτουργείς αντιδεοντολογικά και να παίζεις τον κουτοπόνηρο, ζημιώνεις τον εαυτό σου και τους γύρω σου. Ένας τουρίστας αναφέρει σε η-μέηλ που μας έστειλε, ότι η απουσία τιμών στις καταχωρήσεις είναι λόγος απόρριψης ολόκληρου προορισμού. Την ίδια ώρα οι Αθηναίοι επισκέπτες μας, όσοι δεν έχουν ακόμη εξοντωθεί, αναζητούν άλλους προορισμούς σε πολύ χαμηλότερες τιμές. Το να κρύψουμε τις τιμές από τις καταχωρήσεις μας θα διώξει περισσότερο κόσμο! Ξεχάστε το! Ο κόσμος μετράει το ευρώ του! Τέλος οι παχιές αγελάδες!

Υ.Γ.2
Σας προτείνω να αγοράσετε για το καλοκαίρι μερικά βιβλία που εξηγούν αρκετά από αυτά που ζούμε! Είμαι σίγουρος ότι όταν τα διαβάσετε θα καταλάβετε πόσο τυφλοί ήσασταν.
α) Κλεομένης Γ΄ της Σπάρτης – Η μεγάλη κοινωνική επανάσταση. Του Κλεάνθη Ροδάκη, Εκδόσεις Καστανιώτη
β) Η γένεση του κεφαλαίου – Κάρολου Μαρξ. Εκδόσεις πολλές.

Απάντηση