Μετανάστευση 1997 -2007

Αναδημοσιεύω το άρθρο της Εύης Σάλτου στην εφημερίδα τα Νέα (15.11.07) για την ιστορία. Αξίζει να δούμε την περίοδο 2007 – 2011 το ανάλογο ποσοστό μετανάστευσης. Η ελλάδα συνεχίζει να δημιουργεί μετανάστες με το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων να ζουν πλέον εκτός του Ελλαδικού χώρου.

550.000 Έλληνες με πτυχίο πήγαν για δουλειά στην Ευρώπη τα τελευταία 10 χρόνια

Πάνω από το 15% των αποφοίτων που βλέπουν ότι το πτυχίο τους δεν αποτελεί δυνατό εφόδιο για την εύρεση ικανοποιητικής δουλειάς στην Ελλάδα επιλέγει να κάνει καριέρα εκτός των συνόρων

Μεταναστεύουν για να βρουν δουλειά

Όλο και περισσότεροι νέοι μετά τις σπουδές φεύγουν στο εξωτερικό

«Δεν ήταν εύκολη η απόφαση να φύγω για δουλειά στο εξωτερικό, αλλά βλέποντας τις συνθήκες και τις προοπτικές που είχα στην Ελλάδα έκανα τα δύσκολα εύκολα».

Πήρε το πτυχίο του από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών πριν από περίπου τρία χρόνια κι από τον περασμένο Ιούλιο ο 26χρονος Στέλιος Κασωτάκης εργάζεται ως υπάλληλος οικονομικών υπηρεσιών σε εταιρεία, που δραστηριοποιείται στον χώρο της ναυτιλίας, στο Όσλο της Νορβηγίας. Είναι ένας από τους εκατοντάδες νέους πτυχιούχους ελληνικών πανεπιστημίων, που επιλέγουν να κάνουν καριέρα στο εξωτερικό και ιδιαίτερα σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Το εξωτερικό δεν ήταν η πρώτη μου επιλογή, αλλά βλέποντας πως το πτυχίο μου στα οικονομικά δεν αποτελεί δυνατό εφόδιο για την εύρεση ικανοποιητικής δουλειάς στην Ελλάδα, έγινε και η μόνη μου επιλογή», λέει στα «ΝΕΑ» ο 26χρονος Στέλιος Κασωτάκης.

Ένα από τα πράγματα που τον προβλημάτιζαν έντονα πριν φύγει για τη Νορβηγία ήταν η γλώσσα. «Τα νορβηγικά δεν είναι εύκολη γλώσσα. Προσπάθησα να βρω κάποιον καθηγητή να κάνω μερικά μαθήματα, να μάθω τα στοιχειώδη αλλά όσο και να έψαξα δεν βρήκα.

Το μόνο εφόδιο που είχα ήταν ένα ελληνο-νορβηγικό λεξικό». Αλλά κι αυτό τελικά αποδείχθηκε «άχρηστο», αφού όπως διαπίστωσε, η Νορβηγία είναι μια χώρα που τα αγγλικά είναι διαδεδομένα και η εταιρεία στην οποία εργάζεται έχει ως επίσημη γλώσσα την αγγλική.

Οι διαφορές με την Ελλάδα.

σκέφτεται να παραμείνει… κάτοικος Λονδίνου. «Σπούδαζα τέσσερα χρόνια αλλά το αντικείμενό μου μάλλον είναι πολύ… προχωρημένο για την Ελλάδα και γι’ αυτό το καλύτερο που έχω να κάνω είναι να μείνω στην Αγγλία».

Όπως μάλιστα συμπληρώνει ο 25χρονος, στο εξωτερικό δεν χρειάζεται να ψάξει πολύ κανείς για δουλειά, αφού συχνά «κατάσκοποι» εταιρειών προσεγγίζουν τους υποψήφιους εργαζομένους, όταν ακόμα αυτοί κάθονται στα έδρανα των πανεπιστημίων. «Κάθε Παρασκευή στο μάθημα παρευρίσκονταν και εκπρόσωποι εταιρειών, οι οποίοι έβλεπαν ποιοι φοιτητές είναι καλοί και ποιοι μπορούσαν να ενταχθούν στη δική τους εταιρεία», λέει ο Γ. Καλιακούδας.

ΑΠΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ

Αγγελίες σε ιστοσελίδες ελληνικών πανεπιστημίων

Στο γραφείο διασύνδεσης του Πανεπιστημίου Αθηνών, τα τελευταία τέσσερα χρόνια το ποσοστό των αποφοίτων που επιλέγουν την καριέρα στο εξωτερικό ξεπερνά το 15% σύμφωνα με την κ. Τατιάνα Ευσταθίου, υπεύθυνη επαγγελματικού προσανατολισμού. «Όταν έρχονται οι απόφοιτοι για να βρουν κάποια δουλειά, πάντα τους προτείνω και τη λύση του… εξωτερικού. Άλλωστε, πιστεύω πως το να μείνουν και να δουλέψουν κάποια χρόνια έξω όχι μόνο δεν θα τους κάνει κακό αλλά θα κερδίσουν σε εμπειρία και θα γυρίσουν στην Ελλάδα με ένα πολύ δυνατό βιογραφικό». Πολλές ευρωπαϊκές εταιρείες μάλιστα βλέποντας την ελληνική… προσφορά εργασίας δημοσιεύουν αγγελίες στις ιστοσελίδες των ελληνικών πανεπιστημίων.

Επαγγελματίες… μετανάστες

550.000 Έλληνες με πτυχίο πήγαν για δουλειά στην Ευρώπη τα τελευταία 10 χρόνια

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Εύη Σαλτού

«Θα ήταν τρέλα να αρνηθώ μια δουλειά με τον διπλάσιο μισθό, με μηδενικό ενοίκιο και με δωρεάν ιατροφαρμακευτική κάλυψη, χωρίς εγώ να βγάλω από το πορτοφόλι μου ούτε ένα ευρώ. Κι ας ήταν 3.700 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη που μεγάλωσα, την Αθήνα».

Όταν πριν από τέσσερα χρόνια αποφοίτησε από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ήταν κιόλας πεπεισμένος ότι το πτυχίο του δεν θα είχε αντίκρυσμα στην ελληνική αγορά. Ο 27χρονος Στέλιος Κασωτάκης εργάστηκε για έναν χρόνο ως βοηθός λογιστή και πολύ γρήγορα συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να ανοίξει τα επαγγελματικά του φτερά για άλλη χώρα. «Ήταν μεγάλη πρόκληση να εργαστώ στον τομέα των οικονομικών υπηρεσιών σε μία από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες, που δραστηριοποιούνται στον χώρο της ναυτιλίας, με έδρα το Όσλο της Νορβηγίας».
Ο κ. Κασωτάκης είναι ένας από τους πολλούςτα τελευταία χρόνια- Έλληνες που ξενιτεύονται κυνηγώντας το όνειρο της επαγγελματικής αποκατάστασης. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία του Ευρωβαρόμετρου (2005) και του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη Βελτίωση της ζωής και των εργασιακών συνθηκών, την τελευταία δεκαετία οι Έλληνες που εγκαταστάθηκαν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα φτάνουν τους 550.000. Σύμφωνα με την έρευνα, αυτό συνέβη διότι «κατά τη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας η ζήτηση για εξαιρετικά ειδικευμένους επαγγελματίες πρόθυμους να περάσουν τα σύνορα της χώρας τους μεγάλωνε σημαντικά, ιδιαίτερα στους τομείς της έρευνας, του τουρισμού και του μάρκετινγκ». Σημειώνεται ότι η έρευνα δεν καταγράφει το αν επέστρεψαν και πόσοι.

Από Όσλο, Σιγκαπούρη

« Όταν μου έγινε η πρόταση για το Όσλο πριν από περίπου δύο χρόνια είπα αμέσως το “ναι”», λέει ο κ. Κασωτάκης. «Τώρα πια παίρνω περίπου 1.000 ευρώ περισσότερα απ΄ όσα έπαιρνα στην Ελλάδα ενώ η εταιρεία μού παρέχει και το σπίτι», προσθέτει. Αυτό το διάστημα πακετάρει τα πράγματά του γιατί σε λίγες εβδομάδες πετάει για Σιγκαπούρη. «Αυτός είναι ο επόμενος επαγγελματικός μου σταθμός, με ακόμη πιο ευνοϊκές εργασιακές συνθήκες και φυσικά πολύ καλύτερο μισθό. Όσο για το πότε θα επιστρέψω στην Ελλάδα; Εάν δε μου γίνει μια συμφέρουσα πρόταση, ίσωςύστερα από αρκετά χρόνια».

Προσωρινή μετανάστευση

«Δεν πρόκειται φυσικά για “αιμορραγία” του ελληνικού εργατικού δυναμικού αλλά για προσωρινή εργασιακή μετανάστευση. Το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων πια, περνούν τα ελληνικά σύνορα για δύο – τρία χρόνια ώστε να αποκτήσουν επαγγελματική εμπειρία που θα τους ανοίξει τον δρόμο για μια αξιοπρεπή δουλειά εντός συνόρων», επισημαίνει ο κ. Γιάννης Κουζής, καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. «Πολλοί βέβαια είναι και οι… αποσπασμένοι μετανάστες, αυτοί δηλαδή που με εντολή της εταιρείας φεύγουν για κάποιο χρονικό διάστημα στο εξωτερικό. Όπως για παράδειγμα συμβαίνει με τις κατασκευαστικές εταιρείες που στέλνουν για μερικούς μήνες τα στελέχη τους σε χώρες και εκτός Ευρώπης, όπως είναι οι αραβικές».

Ένας στους 5 για λόγους καρδιάς

βελτιωμένη. «Δεν είναι όμως μόνο αυτά. Παρ΄ όλο που δεν εργάζομαι τώρα για να φροντίσω τα παιδιά μου, το γερμανικό κράτος μού δίνει κάθε μήνα 600 ευρώ επίδομα, το οποίο δεν παίρνουν οι μητέρες στην Ελλάδα», δηλώνει η κ. Κασπίρη. Παράλληλα παίρνει και 400 ευρώ επίδομα ανεργίας, ενώ το κράτος πληρώνει για την ασφαλιστική κάλυψη ακόμα και για τον παιδικό σταθμό των παιδιών.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ μόνον οι επαγγελματικές ευκαιρίες για τις οποίες οι Έλληνες μεταναστεύουν. Ο ένας στους πέντε που αποφασίζει να «ξενιτευτεί» το κάνει για λόγους… καρδιάς. «Γνώρισα πριν από επτά χρόνια τον Ένγκιν στη Γερμανία και παρ΄ όλο που είχα στρωμένη δουλειά στην κατασκευαστική επιχείρηση του πατέρα μου στην Πάτρα, αποφασίσαμε να μείνουμε μόνιμα στη Γερμανία, τη χώρα όπου μεγάλωσε ο ίδιος» λέει η κ. Αγαρίστη Κασπίρη (φωτογραφία). Όπως αναφέρει η 37χρονη πολιτικός μηχανικός, αν και αρχικά η ζωή στη Γερμανία ήταν δύσκολη, τώρα πια δεν μετανιώνει για την απόφαση αυτή.
Όπως σημειώνεται πάντως στο Ευρωβαρόμετρο, το μεγαλύτερο ποσοστό των Ευρωπαίων, αφού ξεπεράσει τους πρώτους… σκοπέλους βρίσκει τη ζωή του σε άλλη χώρα σαφώς

Αναδημοσίευση από εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» (15/11/07)

Απάντηση