Παρέμβαση στο blog των εργαζομένων του Alter

Παρακολουθώντας για λίγο το σήμα που εκπέμπουν οι εργαζόμενοι του Alter, μέσω της συχνότητας του σταθμού και επισκεπτόμενος το blog που διατηρούν στο διαδίκτυο, έκανα το εξής σχόλιο:

Στην νεοφιλελεύθερη πραγματικότητα, όπου προωθείται η ιδιωτικοποίηση των ίδιων των δημοσίων λειτουργών (χρηματοδότηση των βουλευτών, χορηγικές πλατφόρμες για κυβερνητικές πρωτοβουλίες κ.α)κανένας καπιταλιστής αφεντικό δεν τιμωρείται. Αυτή είναι η φύση του καπιταλισμού. Αν θες δουλεύεις. Αν δε θες φύγε. Αν θες μείνε χωρίς να πληρώνεσαι και …θα δούμε. Ποιο λοιπόν το άδικο στην υπόθεση όταν αυτοί είναι οι όροι;

Αντιθέτως, αν ο αγώνας σας γίνει ταξικός, καθαρά εργατικός και προυποθέτει τη σύγκρουση με το καθεστώς τότε ίσως μπορείτε να ελπίζετε σε δουλειές και κοινωνικά δικαιώματα.

Επαναλαμβάνω. Αν αγωνιζόμαστε χωρίς να πολεμάμε τον εχθρό (καπιταλισμός), τότε πιο πολύ δίκιο έχουν οι Ανδριανόπουλος, Μάνος. Γιατί με αυτούς τους όρους κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να σας κρατήσει στη δουλειά. Αλλιώς θα τον φάνε οι άλλοι.

Εν κατακλείδι, δε γυρίζει όλος ο κόσμος γύρω από εσάς. Το ίδιο έργο παίζεται στην υφήλιο για δεκαετίες. Πουθενά δικαίωση. Σκεφτείτε λοιπόν, ούτε αχρωμάτιστα, ούτε χρωματισμένα. Ταξικά και Αντικαπιταλιστικά.

Καλό αγώνα

Το σχόλιο θα βρείτε στη διεύθυνση:
http://ergazomenoialter.blogspot.com/2012/01/blog-post_06.html

Απάντηση