Τσεκούρι και Φωτιά μυρίζει ο κυβερνοχώρος

Τις τελευταίες ώρες το ελληνικό διαδίκτυο έχει ανεβάσει επικίνδυνες θερμοκρασίες σε αντίθεση με τον παγετό που έρχεται πάνω από τον ουρανό της Ελλάδας. Εδώ και καιρό η σιωπή της κοινωνίας έχει ξαφνιάσει παράξενα κάθε σκεπτόμενο (όσοι μπορούν ακόμη) άνθρωπο. Πριν λίγες μέρες έγραψα για το Μπουρίνι πιστεύοντας ότι κάτι συμβαίνει μέσα στη σιωπή και ψάχνει ένα τρόπο… Δεν ήθελε πολύ, ο υπουργός ανάπτυξης Μιχάλης Χρυσοχοϊδης από το πρωί έχει βαλθεί με τις δηλώσεις του στα μέσα ενημέρωσης, άθελά του, να βάλει φωτιά στην κοινή γνώμη και να προετοιμάσει κλίμα εξέγερσης.

Η τοποθέτησή του περί μη γνώσης του περιεχομένου του μνημονίου, όταν πολλοί απλοί πολίτες γνώριζαν γραμμή – γραμμή τις αντιλαϊκές πολιτικές προκαλεί κάθε εξουθενωμένο και πτωχευμένο άνθρωπο σε αυτή τη χώρα. Να θυμίσω στους (σκεπτόμενους) γύρω μας πολίτες ότι το καλοκαίρι του 2011 ο ίδιος υπουργός ψήφιζε ΝΑΙ στο Μεσοπρόθεσμο. Επίσης είναι ο ίδιος που στηρίζει την κυβέρνηση Παπαδήμου (του λύκου που βάλανε να φυλάει τα πρόβατα) ακόμη και σήμερα που προσπαθεί να κατασκευάσει άλλοθι για την συγκατάθεσή του στο πολιτικό έγκλημα ενάντια στο λαό και τη χώρα.

Όπως δε θέλουν να φαντάζονται, οι εραστές της εξουσίας τούτες τι ώρες, μία τέτοια πατάτα μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές εκρήξεις στην κοινωνία με απρόσμενες προεκτάσεις.  Αυτό που γίνεται τις τελευταίες ώρες στο διαδίκτυο κι αυτά που συμβαίνουν με τους διωγμούς των πολιτικών από εξαγριωμένους συμπολίτες μας σε κάθε δημόσιο χώρο τις τελευταίες μέρες, είναι προπομποί πολύ πιο επώδυνων καταστάσεων. Το μπουρίνι χτυπάει την πόρτα του σάπιου συστήματος.

Το λιγότερο που θα ήθελα να κάνω σήμερα το βράδυ ήταν να γράψω αυτές τις σκέψεις εδώ να της μοιραστώ με άλλους (σκεπτόμενους). Ζούμε ακόμη οι μισοί μέσα στη σιγουριά του συντηρητισμού μας αφού ακόμη η φτώχια δεν έχει χτυπήσει την πόρτα μας και παρακολουθούμε τους άλλους μισούς να καταστρέφονται, να χρεωκοπούν, να μένουν άνεργοι.

Δε θέλει πολύ, οι συγκρούσεις έρχονται. Δυστυχώς για όλους μας, Και όσο αφηρημένη και αλλοπρόσαλλη είναι η ψυχολογία μας ως κοινωνίας τόσο πιο επικίνδυνα  θα γίνονται τα πράγματα την ώρα που θα βγαίνει ο κόσμος σαν ποτάμι στο δρόμο, στο όνομα κάποιας εκδίκησης. Λίγο θέλει να δούμε εικόνες από άλλες εποχές.

Τώρα που μυρίζει μπαρούτι παντού, χρειάζεται προσοχή και αλληλεγγύη. Τώρα που είναι όλα φλου, χρειάζονται σκεπτόμενοι άνθρωποι.
Ας γίνουμε πιο σκεπτόμενοι. Στην ίδια την καθημερινότητα και στην κάθε μας κίνηση. Σκέψη και μετά κίνηση.

Καλημέρα με αλληλεγγύη.

Απάντηση