Πριν από το Μπουρίνι

Συντρόφια και αδέλφια καλημέρα. Σας εύχομαι καλή χρονιά και χρόνια πολλά.

Το πιο ωραίο το είπε ο πατέρας μου πριν λίγες μέρες, αφού συζητούσαμε για τη σιωπή που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία.  Ούτε μαζικές  αντιδράσεις, ούτε απεργίες, ούτε τίποτε. Κουνούσα το κεφάλι με απορία. Τι μου είπε ο πατέρας; «Πριν το μπουρίνι επικρατεί νηνεμία, λένε οι ναυτικοί». Μας πάει γάντι. Έχουν δίκιο οι ναυτικοί και ο πατέρας μου. Αλήθεια. Κι εγώ πιστεύω ότι κάπου θα μας πάει αυτή η περίεργη σιωπή της ελληνικής κοινωνίας.

Αν παρακολουθείτε πραγματικό πολιτικό λόγο και αληθινά οικονομικά στοιχεία, θα έχετε συνειδητοποιήσει ότι από εδώ και πέρα βιώνουμε μία άλλη εντελώς κατάσταση που θα διαρκέσει πολλά χρόνια. Το πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχει κρίση επειδή κάτι πήγε λάθως. Κι αν πήγε, τότε γιατί σε τόσες χώρες και όχι μόνο στην Ελλάδα; Το πρόβλημα είναι ότι την κρίση την κατασκεύασαν τα αφεντικά για να μπορέσουν να κάνουν πιο φτηνή την εργασία, να κόψουν τις κοινωνικές παροχές και να συγκεντρώσουν περισσότερο χρήμα στα χέρια τους. Είναι απλό. Άρα το ζήτημα είναι καθαρά ταξικό και μόνο έτσι θα αντιμετωπιστεί στη συνέχεια.

Περνάμε δύσκολες ώρες, δικοί μας άνθρωποι σε άθλια κατάσταση, χωρίς λεφτά ακόμη και για το φαγητό τους. Κι όσο πάει, αγριεύει το πράγμα. Αλλά η σιωπή, σιωπή. «Εκκωφαντική Σιωπή!». Και τότε τι κάνουμε; Να χάσουμε την πίστη μας; Να παύσουμε να αισιοδοξούμε; Μήπως πρέπει να αντιδράσουμε; Να οργανωθούμε; Είναι δεδομένο ότι λίγοι, πολύ λίγοι θέλουν να σταματήσουν αυτή τη σιωπή, να σταματήσουν αυτή την πορεία προς την καταστροφή. Είναι γιατί ακόμη έχουν. Φοβούνται μη χάσουν και αυτά που έχουν. Μα είναι δεδομένο. Όπως πάει θα τα χάσουν και αυτά. Οπότε… Οπότε, όταν θα τα χάσουν όλα τότε θα αντιδράσουν, όσοι ζουν. Θυμάστε τι λέγανε οι παλιότεροι; «Δεν είχαμε να χάσουμε τίποτα. Για αυτό επαναστατούσαμε». Αυτό είναι. Το μόνο που είχαν να χάσουν ήταν οι «αλυσίδες» τους.

Τι θα γίνει μέχρι εκείνη τη λαμπρή από τις φωτιές νύχτα; Θα την ακούσουμε! Δε χρειάζεται να αναλυθεί εδώ. Το μόνο ευχάριστο που βλέπω αυτή την εποχή είναι ότι αρκετοί άνθρωποι έχουν αρχίσει να διαβάζουν πιο πολύ από πρώτα. Αυτό λέει κάτι. Γι αυτό το λόγο κι επειδή πολλοί από εμάς θα χρειαστούμε μερικά καλά βιβλία, εγώ θα σας προτείνω τα εξής:

Νίκου Μπογιόπουλου: «Είναι ο καπιταλιστής, ηλίθιε», εκδόσεις Λιβάνη
Ναόμι Κλάιν: «Το Δόγμα του Σοκ»,  εκδόσεις Λιβάνη

Επίσης σας προτείνω το ντοκυμαντέρ που βασίζεται στον παραπάνω τίτλο της Ναόμι Κλάιν. Είναι μία πολύ καλή παρουσίαση που θα σας βάλει σε σωστό δρόμο σκέψης! Εμπιστευτείτε με. Σας παραθέτω κάτωθι το video. Και περιμένω τα σχόλιά σας. Καλά Μπουρίνια!

Απάντηση